سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

65

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

مجنى عليه مكلّف به پرداخت چيزى نمىباشد . و ولىّ مىتواند يكى از آن دو را قصاص كرده و آن ديگرى كه باقيمانده در قبال جنايتش نصف ديه مرد را به ولىّ مقتول بايد ردّ كند و امّا آن زنى كه قصاص شده چيزى مستحق نيست . قوله : قتلتا به : ضمير نائب فاعلى در [ قتلتا ] به امرئتان راجع بوده و ضمير مجرورى در [ به ] به اشتراك در قتل رجل عود مىكند . قوله : اذ لا فاضل لهما عن ديته : ضمير در [ لهما ] به امرئتان و در [ ديته ] به ذكر راجعست . قوله : و له قتل واحدة : ضمير در [ له ] به ولىّ مقتول راجعست . قوله : و هو ديتها : ضمير [ هو ] به ما قابل جنايتها راع بوده و ضمير در [ ديتها ] به الاخرى عود مىكند . متن : حكم اشتراك دو خنثا در قتل شخص واحد و لو اشترك في قتله خنثيان مشكلان قتلا به إن شاء الولي كما يقتل الرجلان و المرأتان المشتركتان و يرد عليهما نصف دية الرجل بينهما نصفان لأن دية كل واحد نصف دية رجل و نصف دية امرأة و ذلك ثلاثة أرباع دية الرجل فالفاضل لكل واحد من نفسه عن جنايته ربع دية الرجل و لو اختار قتل أحدهما رد عليه ربع دية هو ثلث ديته و دفع الباقي نصف دية الرجل فيفضل للولي ربع ديته . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر در قتل مرد دو خنثى شركت داشتند هردو را مىتوان قصاص نمود و بر هردو نصف ديه مرد را ردّ كرده كه بينشان بالسويه تقسيم مىشود . شارح ( ره ) در ذيل [ خنثيان ] مىفرماين :